در عرصه صادرات و سیاستگذاریها با یک تقسیمبندی درست مواجه نیستیم لذا در این راستا بهتر است که مسئولان امر، صادرات بومی را از بحث صادرات شرکتهای بزرگ دولتی تفکیک کنند.
۱۵ سال است که حوزه صادرات استان با مشکل کمبود واگن برای حمل محصولات صادراتی مواجه است اما تاکنون مشکل واگن صادراتی حلنشده است.
به نظر میرسد تیم فعلی اقتصادی دولت سیزدهم توان مهار تورم و رشد تولید را در کشور ندارد و شخص آیت الله رئیسی باید افراد خبره، باتجربه و کارشناستری را برای رفع دغدغههای مقام معظم رهبری و خلاصی مردم از مشکلات اقتصادی موجود، پای کار آورده و جایگزین نماید.
کمیسیون تجارت مسائل و مشکلات حوزه بازرگانی را بررسی کرده و سپس، پیشنهادات همهجانبه خود را به کمیته پایش تجارت استان در سازمان صنعت، معدن و تجارت ارجاع میدهد. این مسائل پس از بررسی در کمیته پایش، به کارگروه توسعه صادرات استان ارسال میگردد تا در نهایت از مسیر این پیگیریها و رایزنیها شاهد حلوفصل مشکلات بازرگانان باشیم.
سالهای سال است که صادرکنندگان با مشکل کمبود واگن دست و پنجه نرم می کنند و ۱۲ سال از آغاز پیگیری حل این مسئله گذشته است؛ اما تاکنون نتوانستهایم مشکل واگن صادراتی را حل کنیم. درخواست ما این است که وزارت راه و شهرسازی تأمین واگن برای صادرات را وظیفه خود بداند و در این زمینه وارد عمل شود.
برای توسعه مراودات تجاری نیازمند توسعه زیرساختها و رفع موانع متناسب با همکاریهای بینالمللی هستیم، در حال حاضر راهآهن جمهوری اسلامی با واگذاری واگنها به بخش خصوصی عملا از زیر بار تأمین و نظارت بر واگنها رفع مسئولیت کرده و لذا بسیاری از شرکتهای خصوصی در این زمینه میداندار شدند که این میدانداری به دلیل دریافت هزینههای گزاف سد راه صادرکنندگان شده است.
برای اجاره یک واگن صادراتی 500 تا 3500 دلار دریافت میشود که این پول هیچ جا ثبت نمیشود و این واگنها همان واگنهایی است که پیشازاین راهآهن وارد میکرد و اکنون عدهای سر راه و گردنه ایستادهاند و برای اجاره واگنها باج میگیرند، یعنی در ترکمنستان عدهای 200 دلار حق واسطه و در ایران هم عدهای 3 هزار دلار میگیرند تا واگن دست تاجر برسد و این پول هیچ جا ثبت نمیشود.
بهطور حتم پیمانها برای دو طرف مفید است اما بهره بردن از این پیمانها مستلزم این است که ما خود را بهجایی برسانیم که بتوانیم با کشورهای دیگر رقابت کنیم و لذا اگر کالای ما قادر به رقابت نباشد یقینا ضرر خواهیم کرد.
هر چه کشورها با همدیگر بیشتر مراوده داشته باشند برای آن کشورها مفید خواهد بود. بنابراین پیوستن به اتحادیه اوراسیا و قرارداد پیمان شانگهای هر دو آن برای اقتصاد ایران مفید است.
اگر همین امروز تحریمها برداشته شود ۸ سالی زمان خواهد برد تا بتوانیم صنایع خود را بروز رسانی کنیم. ما امروز در بخشهای مختلف صنعتهای گردشگری، کشاورزی، آب، برق، نفت، گاز و دیگر صنایع عقبماندگی شدیدی داریم که اثر تحریمها بوده است.